Verhalen. Tot nu.
Hij sliep overal. Ik sliep nergens. Over jarenlang twijfelen, aanpassen en verklaren, tot de waarheid er alsnog uitkwam. Niet uit zijn mond. Wel uit een potje.
Twee tennisballen, één verhaal. Hoe tennis voor mij een meetlat werd voor herstel na kanker en de aanleiding voor een toernooi voor KWF.
Ik moest eerst ik vinden. Pas daarna is er ruimte in wij voor mij. Over relaties die braken, en waarom dat nodig was om mezelf te ontdekken.
Met kanker en chemo-brein bleef ik werken. Niet omdat het moest, maar omdat stoppen geen optie was. Over huilend achter je laptop zitten en toch doorgaan.
Wat begon als een verlangen naar warmte en een tripje naar de zon, eindigde in stilte en het besef dat licht ook van binnen kan komen.