Tegen alle verwachtingen in. Ondanks alles. Of misschien wel dankzij alles. Tijd om een nieuw leven te bouwen. Met littekens, wijsheid en een flinke dosis lef.
Met kanker en chemo-brein bleef ik werken. Niet omdat het moest, maar omdat stoppen geen optie was. Over huilend achter je laptop zitten en toch doorgaan.
Diep van binnen wist ik het al jaren – ik wilde schrijven. Tot kanker een barst maakte in mijn pantser en ik besefte: het grootste verlies zou zijn mijn droom geen kans te geven.
